లోక రీతులు (నానీలు)

దుష్టుని స్నేహం
నిప్పు స్వభావం
తాకితే గాని
బోధ పడదు తత్వం !

మగువ మనసు
సంద్రపు లోతు
ఈదితే గాని
వీడదు రహస్యం !

మూర్ఖుని మొండితనం
పండితుని పాండిత్యం
తరచి చూస్తే గాని
తెలియదు యథార్ఠం !

చురకలు (నానీలు)

ఉన్నతాసనం కాదు
అధిరోహించేది
ఎదుటివారి
హృదయాసనాన్ని!

ప్రపంచాన్ని జయిస్తే
కాదు విజేత
తల్లిదండ్రుల
మనసు గెల్చిన వాడు !

సభలందు కాదు
నాయకుడు ప్రకాశం
ప్రజా సమస్యల
పరిష్కారమందే!

దుష్టుని స్నేహం
శుచి(నిప్పు) స్వభావం
తాకితేగాని
బోభపడదు తత్త్వం!

చనిపోయిన వాడు
కాదు దేవుడు
సాటి జనుల
కన్నీరు తుడుచు వాడు!

కరవాలపు
రక్తదారలో లేదు శౌర్యం
కలవాలపు
శాంతిపథమ్మునే!

నిన్ను నీవు
పొగడు కోవడంకాదు
సకలజనం
సంస్తుతించేలా చూడు!

అమలిన బంధం

లేగను జూసి ఆవు
పొదుగు నిండ పాలు సేపినట్టు
చెలికాని జూసి వెలది
పయ్యెద పొంగి పొరలినట్టు
నింగి వేలాడు మబ్బులను జూసి
నేల పరశిస్తుంది!
వసంతాగమనంతో
వసుమతి సప్తవర్ణ సరాగ
సోయగం సంతరించుకుంది!
జాలు వారు నీటిచుక్కలతో
గర్భం దాల్చి
పులకించి పురుడోసుకుంది!
తనువణువణువూ
పచ్చదనంతో కళకళలాడుతుంది!
పసిడి పంటల కాలవాలమై
ప్రకృతంతా పుష్ప ఫల శోభితమై
పశుపక్షాదుల కాలవాలమై
పుడమి పుత్రపౌత్రాదులతో
సుభిక్ష సుందర నందనవనమై అలరారుతుంది!

మనిషితనం

నివురు గప్పిన నిప్పోలే
ప్రతి మనిషిలో ఉంటుంది
మంచితనం మనసు లోతుల్లో !

అవసరాన్ని బట్టి అగుపిస్తుంది
అంతలోనే మాయమవుతుంది
మిణుగురులా మిణుకుమంటూ !

మానవత్వం పరిమళిస్తుంది
మంచితనం వెల్లివిరుస్తుంది
కాలానుగుణంగా మనిషితనం
సౌదామిని వలె సాంతం వ్యాపిస్తుంది !

ప్రాకృతిక శోభ

ఆస్వాదించే మనసుంటే
     అందం నీ సొంతమవుతుంది
ప్రకృతి సప్తవర్ణ శోభితం!
రామనీయం రాగరంజితం !

భ్రమరం నీవైతే ప్రకృతిలో
 ప్రతి పూవూ నిన్నాహ్వానిస్తుంది!
సహృదయుడు నీవైతే
ప్రకృతి అందమంతా ఆరబోస్తుంది!

తుమ్మెదవయి సౌందర్యపు
పుప్పొడులను ఆస్వాదిస్తావో!
దర్దురమై తామరల చెంత

వసించి వ్యస్తమవుతావో?


వెలుతురు లేని గాజు కనుల ముందు
రంగులన్ని వెలవెల బోయినట్లు
కాంచలేని మనసు ముందు
అందమంతా ఆవిరవుతుంది
ప్రకృతి వికృతయి
                      పరిహసిస్తుంది!

చెలి తలంపు

ఆకాశంలో విహరించే
       నిన్ను చేరుకోలేను
నా హృదయాకాశంలోని
       నీ  బొమ్మను చెరిపేయలేను
అప్సరసవ నెరిగి మనసు పడితినే గాని
అవనిపై నిలువజాలవని తెలియనైతిని
అద్దం లాంటి హృదయంలో
             నీబొమ్మ నిలుపుకున్న !
నన్ను నేను మరిచి పోయి
             నీ తలపుతో బతుకుతున్న!
చెలీ!
 నీ రూపు తుడిచేందుకని
నా మనసు విరిచి విసిరేయకు
విసిరినముక్కలను రాసిగ పోసి చూడు చెలీ!
ప్రతి ముక్కలో నీ బింబమగుపించదా

ఇంతి మనసు

ఇల్లాలి మనసులోతుల్లో
ఎన్నెన్ని ఊట చెలిమలున్నాయో?
గాలి వాటమును సైతం
గదాహతమని యెంచి
ఊరకనే నీరు
ఉబికి వస్తుంటాది !

కవుల
కాంతల నిలువెల్ల
సుకుమార కుసుమాల బోల్చి
అతి సౌకుమార్యము
నంటించినారేమో ?

గొంతు కొలది
నీట మునిగియున్న కలువ
లోకానికందాన్ని
చూపించటం లేదా ?

గళమందు
కంటకం గుచ్చుకుంటున్నా
గులాబి విరబూసి
గుభాళించటం లేదా ?

కష్టాలు అనంత వ్యాపకాలు
దుర్బినిలో చూస్తే కొండంతలు
గ్లోబులో చూస్తే గోరంతలు!