కలం యోధుడు ( కాళోజీ )

అమాయకత్వం ఆసాంతం నిండిన తెలంగాణలో
చైతన్య దీపికను ప్రసరించి
అణగారిన వర్గాలకు అక్షరజ్ఞానం
అందని ద్రాక్షే ఐన రోజుల్లో
పాలక భాషా పఠనం గావించి
ఉర్దూతో ఔన్నత్యం సాధించి
తెలుగు నుడికారము నొంట బట్టించుకొని
కన్నడ మరాఠాది భాషలపై పట్టు సాధించినా
మాతృభాషా మమకారం వీడలేక
వచన కవితలో వాడుక భాషను జొప్పించి
ప్రజల భాషకు పట్టం గట్టిన ప్రజాకవి కాళోజీ !

రజాకార్ల రాక్షసత్వంలో
నలుగుతున్న తెలగాణను
కవితలతో కనువిప్పు గలిగించి
బానిసత్వపు బాధలు బాపుటకు
ఉద్యమమే ఊపిరిగ బతికిన
                       సంఘ సంస్కర్త కాళోజీ  !!

అరచాకాలకు అడ్డలుగ నిలిచిన
దొరల గడీలను గూల్చి
వెట్టిచాకిరికి నెలవైన దొరతనం
దొరల అడుగులకు మడుగులొత్తె
భూస్వామ్య వ్యవస్థల భూస్థాపితంజేయ
కలమే కరవాలంగ యుధ్ధం జేసిన
                      కలం యోధుడు కాళోజీ !!!

రజాకార్ల రాక్షసకాంండను
నిజాం వ్యతిరేక స్వరంలో
పాలకుల ప్రవృత్తిని
తూర్పార బట్టిన సాహసికుడు
సమసమాజ స్వాప్నికుడు
రాజకీయ సాంఘిక చైతన్య సారథి
విగ్రహారాదన ను నిరసించిన అభ్యుదయ వాది
కవితా పరవళ్లతొ కలకలం రేపిన కలం యోధుడు
బానిససంకెళ్ల విముక్తికై విజృంభించిన విప్లవకారుడు
సామాన్యుడి హక్కులడిన ప్రజలమనిషి
తెలంగాణ దశను దిశనూ మార్చిన మార్గదర్శి

అక్షరావేశపు మేళవింపు తో
జాతిని జాగృత పరచిన నిత్య చైతన్యశీలి !
ప్రజల గొడవను తన గొడవగా యెంచి
పలుకుబడులకై పరితపించి
నీ భాష యాసలల్లనే బతుకున్నదని
  చాటిన కాళోజి
     చిరస్మరణీయుడు !
        సదా వందనీయుడు !!

నిస్వార్థ శిల్పి

అమ్మ ఒడి వీడినంతనే
అక్కున జేర్చుకొని
ఆప్యాయతానురాగపు
ఆటపాటలతో  ఆదరించి
ఓరిమితో ఓనమాలు దిద్దించి
అలతియలతి మాటలతో
విలువలెన్నొ నేర్పించి
పసిప్రాయపు మది మురిసే
కథలతో గేయాలతో
మానవతను నేర్పించి
మనలను మనిషిని జేసి
కాఠిన్యముతో క్రమశిక్షణ నేర్పి
క్రమముగా లాలించి కరుణ జూపి
చదువుల సారాన్ని చక్కగనందించి
విలువలు నేర్పి వినయశీలిగమార్చి
శిష్యోన్నతిని జూసి గర్వపడతూ
మురిసి మైమరచి పోయె
నిరాడంబర శీలి 
నిస్వార్థ శిల్పి గురువు

గురువులు

1.
అవనిగ్ర మ్మెడునట్టి అంధకారము బాప
         అవతరిం చెగురువు లవని యందు
శుద్ధ ఫలకముతో శోభిల్లు శిశువుల
         కోనమాలను నేర్పు నోర్మితోడ
సద్భాష్య ములతోడ సందేహముల్ మాన్పి
         జ్ఞానసుధలొసంగు ఘనులు గురులు
విద్యతోడను మంచి విలువల నందించి
        వినయశీలిగ మార్చు విజ్ఞ విభులు

  తాను విత్తు తరులు తన్ను మించి బెరిగి
   పక్వ ఫలములీయ పరవశించు
మంచి మనసు మిగుల మహిమాన్వితగురువు
   లందరి కొనరింతు  వందనములు

2.
పాంచభౌ తికమయ్యి పరిణమిం చెడుతన్వు
       పరిమళ మ్ములబుల్ము బ్రహ్మ గురువు
కోపమిం చుకలేక కూనలం దరకును
       ఓనమా లనునేర్పు ఓర్మి గురువు
దిక్కుతో చనియట్టి ధీనయా నములోన
       దారిజూ పెడుమార్గ దర్శి గురువు
అంతరం గములోని యనుమాన ములదీర్చ
       జ్ఞానసు ధలొసంగు ఘనుడు గురువు

అవని బులిమి (నంటి)యున్న అంధకా రముబాప
భాస్క రసము డయ్యి భాస మొసగి
అహమె రుగక భువిని అలరారు గురువర్యు
లందరకును జేతు వందనములు

3.
మట్టి బొమ్మ వంటి మనిషి మస్తిస్కాన
అక్షరాల నాటు హాలి కుండు
అవని జనుల నిండు అంధకారముదీర్చ(అజ్ఞాన మునుబాప)
దివ్వెల వెలిగించు దివిటి గురువు

4.
తనపర మ్మెంచక తనలోని సత్వమ్ము
 ఛాత్రకో టికిబంచు చాగ జీవి
తారత మ్యములేక తనదైన విద్యను
  దాచుకొ నకనిచ్చు ధన్యజీవి
సాహిత్యాం బుధిలోన సాంతమ్ము తామున్గి
  మంచిము త్యములను బంచి యొసగు
లోకపో కడలోని లోగుట్టు తానెర్గి
  మసలురీ తిమనల కొసగు తాను

తల్లి దండ్రు లొసగు తనువున ణువణువు
విద్య గంధ మద్ది విమల పరిచి
మంచి విలువ లొసగి మనిషిగా మలచేటి
గురువు మించి నట్టి సురలు గలరె?

5.
తల్లిక న్నమిగుల తపనజెం దుతుతాను
మనలమ నుషులుగ మలుచు కొరకు
తండ్రక న్నమిగుల తహతహ బడుగాక
బాధ్యత నుతెలిప పాటు పడును
బందుజ నముకన్న పరితపిం చుమిగుల
అభ్యుయ మ్ముకొరకు ఆర్తి జెందు
దేవుళ్ల మించిన దైవమే తానయ్యి
అతిశయ మ్మొసగేటి వరములొసగు

సకల మొసగు మనకు స్వార్థమిం చుకలేక
తనదు సర్వ విద్య దార వోయు
అపర భాగ్య మిచ్చు దాతమా త్రమెగాదు
బ్రతుకు దీర్చి నట్టి బ్రహ్మ తాను

6.
మట్టి బొమ్మ వంటి మనిషి మస్తిస్కాన
అక్షరాల నాటు హాలి కుండు
అవని జనుల నిండు అంధకారముదీర్చ
దివ్వెల వెలిగించు దివిటి గురువు

గురువు(పద్యం)

మట్టి బొమ్మ వంటి మనిషి మస్తిస్కాన
అక్షరాల నాటు హాలి కుండు
అవని జనుల నిండు అంధకారముదీర్చ
దివ్వెల వెలిగించు దివిటి గురువు

తెలుగు ఘనత

సీ. ప్రాచీన  భాషయై పరిడవి ల్లినతెల్గు
           గ్రాంథీక మైతన ఘనత జూపె
 సంస్కృత భూయిష్ట సంక్లిష్ట తలుబాపి
           సరళ గ్రాం థీకమై సౌరు లొలికె
 తెనుగుజ నులకంత వెలుగుల నొనరించ
          ప్రామణీ కమ్ముగా ప్రగతి నొందె
 భాషోద్య మమునందు భావప్ర ధానమై  
        వ్యవహరీ కమ్ముగా వాసి గాంచె   
ఆ.వె. పరిపరి విధముల పరిణమిం చినగాని
         తీపి తగ్గలేదు తెలుగు పలుకు
       విబుధజ నులగూడి ప్రభువర్యు లనుగూడి
         తెలుగు భాష కీర్తి తెలిసి వచ్చె

సీ. ఆదిక వికలము నంకురిం చినతెల్గు
             ఆదికా వ్యమునకా ధారమయ్యె
    తిక్కన్న ధీయుక్తి తెలియజె ప్పేటట్లు
             పదునైదు పర్వముల్ పరిఢవిల్లె
    ఎర్రన్న వర్ణన చిగురించి నతెలుగు
             అష్టదిగ్గజముల కడుగు నేర్పె
    పోతన్న ఘంటాన పొంగినట్టి తెలుగు
            మకరంద దారల మరులు గొల్పె


సీ. ఆదిక వికలము నంకురిం చినతెల్గు
             ఆదికా వ్యమునకా ధారమయ్యె
    తిక్కన్న ధీయుక్తి తెలియజె ప్పేటట్లు
             పదునైదు పర్వముల్ పరిఢవిల్లె
    ఎర్రన్న వర్ణన చిగురించి నతెలుగు
             అష్టదిగ్గజముల కడుగు నేర్పె
    పోతన్న ఘంటాన పొంగినట్టి తెలుగు
            మకరంద దారల మరులు గొల్పె

ఆ.వె. పూర్వక వులతోడ పొందికై నతెలుగు
             కావ్యర చనలోన కాంతులీనె
        మేరున గముతీరు సౌరులొ ల్కుతెలుగు
             అంతరిం చుననెడు చింత వలదు

మోడువారుతున్న గౌడు

పందిరిగుంజకు తలిగేసిన పర్రెలొట్టి
వాకిట్లొ పొంగిపోయె కల్లుకుండ
సుట్టు ముట్టు ముసిరే సువాసన
గౌండ్లొల్ల వాడను గయించ జేస్తయు
పుడితే రాజయి పుట్టాలె
లేపోతె గౌడయి పుట్టాల్నని
ముసలవ్వ సెప్పిన
మాటల మర్మం తెల్వక పోయిన
గౌన్నయినందుకు లోలోపల గర్వపడితి
వయిలన్ని సందుగల సర్ధిపెట్టి
మోకుముత్తాదు  నడుం కట్టుకొని
ఒంట్లో సత్తువంత ఒక్కకాడికి దెచ్చి
ఒరవడిగ నానను జూసి చెట్లెక్క నేర్సుకుంటి
నింగినంటిన చెట్టునెగబాకి
నిలువు నిత్తారం పొంగిపోతి
మొర్రిబింకెడు కల్లుంటె
మోకాలుమంటి అన్నముంటదన్న
నాన్న మాటలె ఊతంగా
కులవృత్తిని నమ్ముకొని చెట్లెక్కి
భరోసా భద్రతలేవి లేక
గాల్లో దీపంలా మోకుతో వేలాడుతూ
మారుగత్తి గీతకత్తి మార్చి మార్చి
ఉల్లిపొరసొంటి మెరలుదీసి
మొగులు మీంచి గంగను దింపినట్టు
అమృత బిందువుల దారి మల్లించి
కల్లుగీసి కాలం గడుపితి
సురపానమున జనుల శ్రమను మరిపించ
గీత కార్మికుడనయి
కులకస్పిని నమ్ముకొని
కూటికి గుడ్డకు లోటులేక
ఆలుబిడ్డలతోటి హాయిగుంటి
ప్రపంచీకరణంలో
ప్రశాంత సంద్రం సుడులు తిరిగింది
పల్లె అల్లకల్లోలమయింది !
వృత్తులన్ని ముడుసు లిరిగి మూలనవడ్డయి
పెప్సీ కోలలతో పోటివడి పొంగలేక
తెల్లగల్లు నీరసించి కూలవడ్డది
సీసల్ల నింపిన యిసము దాటికి
తెల్లగల్లు గుడ్లు తెల్లగిలేసింది
మోకుముత్తాదు సిలుక్కొయ్య కేసి
వలసజీవినై వలవల ఏడుస్తు
బతుకుదెరువుకై బయటి దేశమెల్లినా
తల్లి యాదికచ్చి తల్లడిల్లి
కన్నతల్లసొంటి పల్లెనిడిసుండలేక
మల్లచ్చిన నా మదిలో
నాల్గు చెట్లు పచ్చగుంటే
గౌని జీవితం సల్లగుంటదని
అవ్వ సెప్పిన మాటలు గింగిర్లు గొడుతుంటే
నాటి తాటివనం తలపుకొచ్చి
నాకు తెల్వకుంటనే నాపాదాలటు కదిలినయి
మొన్నటి యాదికై యెతుకుతున్న నా కళ్లు
కన్నీటి సెలిమలలయినయి
వనం వట్టి పోయి సావుకు దగ్గరైంది !
గత చరిత్రకు ప్రత్యక్ష సాక్షుల్లా
మొగులు వడి మోడువారిన తాళ్లు
ఘనమైన గౌని జీవితానికి
నిలువెత్తు నిదర్శనమైన తాటివనం
బతుకుపోరాటంలో తలలు తెగినా
జంకులేక నిలిచిన వీర యోధుల్లా
లోకపు పందిరిని మోసే
నిట్టాడి గుంజల్లా నిలబడియున్న
తాళ్లను జూస్తే
గుండె సెరువయితది !
మనసు బరువెక్కి
కన్నీటి యేరయితది !

నింగికెగసిన సాహితీ కెరటం !

భావకవుల వారసుడయి
భావికవుల మార్గదర్శకుడయి
కొత్తపాతల మేళవింపుగ
మేలిమి కవితలల్లే అభినవ కవితాఝరి !

సమాజ స్థితిగతులకు
సజీవ సాక్షపు రచనలతో
సూటిగ ప్రశ్నించే అభ్యుదయ కవితాదార !

కవనలోకపు యవనికపయి
వెలుగులీనిన వెన్నెలతార
తెలుగు సాహితీ సౌరభాల
దిగంతాల గొనిపోయిన మలయమారుతవీచిక !

సరస సాహితీ ప్రియులను
సుస్వర శబ్ధ మాధుర్య
భావ గాంభీర్య లహరిలో
ఓలలాడించి మురిపించి
మై మరిపించే సమ్మోహన హస్తం !

జనన సామాన్యుడైన జడువక
సాహిత్యపు సారమెరిగి
చిరుప్రాయాది ముదిమి దాక
అలతి అలతి పదాలతో అలవోకగ కవనమల్లి
విశ్వంభరుడవై నిలిచి జ్ఞానపీఠమెక్కినావు
విశ్వ విజ్ఞాన వేదికపై వినువీధిన ప్రకశించావు !

మట్టి మనిషి ఆకాశపు
తత్త్వమంత తెలియజెప్పి
మంటలు మానవుడంటూ
మర్మమంత విడమరిచి
విశ్వగీతి మోగించి విశ్వమంత యెదిగినావు !

ప్రక్రియేదైన ప్రతిభ కనబరిచి
సరసుల రంజింప
సారసకవిత్వమ్మొనర్చిన
జగద్విగ్యాత ఝంఝా మారుతం
సాహితీ వినువీధిన సాగిన
అలుపెరుగని బాటసారి
నిరంతర కవన ఝరి
నిత్య చైతన్యశీలి సింగిరెడ్డి !

సాహితీ మేరునగ శిఖరాగ్రాన
తెలుగు పూలు తురిమిన కవిశేఖరం
నడయాడు స్నిగ్ధ గాంభీర్య మనోహర రూపం
ఆదరాభిమానాల ఆత్మీయరూపం
సింగిరెడ్డి నీ వ్యక్తిత్వం
సాహితీ ప్రియులకు చిరుస్మరణీయం !

            -- రాజశేఖర్ పచ్చిమట్ల
                తెలుగు లెక్చరర్
                 9676666353