Sunday, December 18, 2016

ఆకాశమంంతెత్తు నాన్న

జీవంం పోసింంది అమ్మే అయినా
జీవితాన్నిచ్చేది నాన్నే
చిన్ననాటి నీ తప్పటడుగులు
తప్పుటడుగులవకుంండా
ఊతమిచ్చి ఉరకలు నేర్పేది నాన్నే !
నడక నేర్చిన బాల్యాన్ని
విడిచి పెట్టకుంండా ఒడిసి పట్టుకొని
నిత్యంం నీ వెన్నంంటి ఉంంటూ
నడత నేర్పి నడిపింంచేది నాన్నే !

ఆలుబిడ్డల పోషణార్థమైై
అనుదినంం శ్రమిస్తూ
తాను నిలువునా స్రవిస్తూ
అంందరికీ వెలుగులు పంంచేది నాన్నే !

పరివారపు ప్రగతికైై పరితపిస్తూ
కష్టాలకడలి మథింంచి
మధుర ఫలాలు మనకంందింంచే
నిస్వార్థ నిరాడంంబరుడు  నాన్నే !

హనుమంంతుని వంంటి
అంందమైైన మూర్తిని
జగత్ దర్శనానికి  నిలిపే
అగుపింంచని ఆలంంబనా శిల నాన్నే !

బాధలన్ని దిగమింంగుతూ
కన్నీటిని స్వేదంంగా కష్టిస్తూ
అంందరినీ అంందళమెక్కింంచి
అథఃఃపాతాళానికి కూరుకుపోయిన
అవిరల శ్రామికుడు ఆదర్శమూర్తి  నాన్నే !

ఇంంతింంతైై యెదిగిన నీవు
మొలిచిన రెక్కలతో వలసవోయి
నీకైై నీవు నిర్మింంచుకున్న
సుంందర ఆకాశ హర్మ్యాలకు
పునాది రాయి  నాన్నే  !

గగనపథాన పతంంగివైై విహరిస్తూ
అలసిసొలసి ఆదమరచి
అంంచలంంచలుగ దిగజారుతు
పతనమవుతున్న నిన్ను
తన చేతి దారంంతో చైైతన్యపరిచి
ఎగురుతున్న నీ ఉన్నతిని చూసి
మురిసిపోతూ మైైమరచిపోయేది నాన్నే !

నాన్నంంటే ప్రేమ !
నాన్నంంటే నమ్మకంం !
నాన్నంంటే ఆదర్శంం !
నాన్నంంటే ఆత్మీయ స్పర్శ !
  కొంండంంత అంండ   !

నాన్ననే పీలుపు అమోఘంం
                అనిర్వచనీయంం
            ఆకాశమంంత ఎత్తు !
                                     
                      - పచ్చిమట్ల రాజశేఖర్









No comments: