Tuesday, December 20, 2016

పు(తి)రోగమనం

జీవారణ్యంంలో
మనిషి పశువుగా నున్నపుడు
ప్రతిప్రాణిలో దైైవత్వంం
ప్రకృృతంంతా పచ్చదనంం
సకల జీవుల సాహచర్యంం
సుఖజీవన సుంందర దృృశ్యంం
సకల చరాచర జీవుల
సమిష్టి జీవన సౌౌంందర్యంం  !

పశువు మనిషిగ పరిణమింంచి
మేథస్సుకు పదునుపెట్టి
భోగలాలస పరుంండైై
ఆనంందపు జీవనపుటలలపైై ఓలలాడుతూ
రాజీపడని రాజసంంతో
వెన్నుచూపని వీరులయి
స్వార్థ పరతయే పరమావధిగా
సకల జీవుల నెలవులయిన
వనాలు నరికి భవనాలు నిర్మింంచి
అభివృధ్ధి అదియేనని
ఆనందపడుతుండు
ఆధునిక మనిషి  !

చెరువుల కుంంటల చెర విడిపింంచి
ఆయకట్టులను ఆక్రమింంచి
కాలుష్యపు కార్ఖానాలు
ఆకాశ హర్మ్యాలు నిర్మింంచి
తన మేథస్సుకు సాటిలేదని
మురిసిపోతుండు మూర్ఖపు మనిషి !

నీటి నిలువలకాధారమైై
నిజమైైన ప్రకృృతి భాంండాగారమైై
జగతికంండగ నిలిచే కొంండల
యంంత్రపు శక్తితో ఆసాంంతంం పేల్చి
నీటినిలువలు పాతరవేసి
కోటీశ్వరులయి కులికే మనిషి
అమూల్యమైైన అమృృతదారకు
ప్రాణవాయువు మూల్యమునెరుగక
మూర్ఖపు ఆలోచనతో ముంందడుగేస్తూ
ప్రకృృతిని పాతరవేసే
అభివృృధ్ధికి అర్థమేమి
నేలవిడిచి సాము చేసి
నిలువలేమని యెరుగక
తను కూర్చున్న తరువు కొమ్మను
తనే తెగ నరుక్కుంటూ
కరువుకాటకాలన్నింటికి
కారణం తానని గుర్తించని
అమాయకత్వమే పురోగమనమా
పురోగమనంం తిలోదలకాలిస్తూ
చేసే తిరోగమన ప్రయత్నమే !

                 -పచ్చిమట్ల రాజశేఖర్
                  తెలుగు లెక్చరర్


Sunday, December 18, 2016

ఆకాశమంంతెత్తు నాన్న

జీవంం పోసింంది అమ్మే అయినా
జీవితాన్నిచ్చేది నాన్నే
చిన్ననాటి నీ తప్పటడుగులు
తప్పుటడుగులవకుంండా
ఊతమిచ్చి ఉరకలు నేర్పేది నాన్నే !
నడక నేర్చిన బాల్యాన్ని
విడిచి పెట్టకుంండా ఒడిసి పట్టుకొని
నిత్యంం నీ వెన్నంంటి ఉంంటూ
నడత నేర్పి నడిపింంచేది నాన్నే !

ఆలుబిడ్డల పోషణార్థమైై
అనుదినంం శ్రమిస్తూ
తాను నిలువునా స్రవిస్తూ
అంందరికీ వెలుగులు పంంచేది నాన్నే !

పరివారపు ప్రగతికైై పరితపిస్తూ
కష్టాలకడలి మథింంచి
మధుర ఫలాలు మనకంందింంచే
నిస్వార్థ నిరాడంంబరుడు  నాన్నే !

హనుమంంతుని వంంటి
అంందమైైన మూర్తిని
జగత్ దర్శనానికి  నిలిపే
అగుపింంచని ఆలంంబనా శిల నాన్నే !

బాధలన్ని దిగమింంగుతూ
కన్నీటిని స్వేదంంగా కష్టిస్తూ
అంందరినీ అంందళమెక్కింంచి
అథఃఃపాతాళానికి కూరుకుపోయిన
అవిరల శ్రామికుడు ఆదర్శమూర్తి  నాన్నే !

ఇంంతింంతైై యెదిగిన నీవు
మొలిచిన రెక్కలతో వలసవోయి
నీకైై నీవు నిర్మింంచుకున్న
సుంందర ఆకాశ హర్మ్యాలకు
పునాది రాయి  నాన్నే  !

గగనపథాన పతంంగివైై విహరిస్తూ
అలసిసొలసి ఆదమరచి
అంంచలంంచలుగ దిగజారుతు
పతనమవుతున్న నిన్ను
తన చేతి దారంంతో చైైతన్యపరిచి
ఎగురుతున్న నీ ఉన్నతిని చూసి
మురిసిపోతూ మైైమరచిపోయేది నాన్నే !

నాన్నంంటే ప్రేమ !
నాన్నంంటే నమ్మకంం !
నాన్నంంటే ఆదర్శంం !
నాన్నంంటే ఆత్మీయ స్పర్శ !
  కొంండంంత అంండ   !

నాన్ననే పీలుపు అమోఘంం
                అనిర్వచనీయంం
            ఆకాశమంంత ఎత్తు !
                                     
                      - పచ్చిమట్ల రాజశేఖర్









Saturday, December 17, 2016

వీడుకోలు

నేస్తమా!         ఓ నేస్తమా !
ఈ సుదీర్ఘ జీవనయానంంలో
ప్రతి కలయికా ఓ వీడ్కోలుకు నాంంది
ప్రతి వీడ్కోలూ ఓ కలయికకు పునాది
అల్లరి చేష్టలతో ఆహ్లాదంంగా
గడిపిన పాఠశాల పరిసరాలను
పసితనపు పసిడి నేస్తాలను
వీడిపోతున్నంందుకు విచారింంచకు
నీలో విరిసిన స్నేహ పరిమళాలు
పరిఢవిస్తున్నంందుకు సంంతోషింంచు
అజ్ఞానపు అంందకారంంలో
జ్ఞానజ్యోతి వెలిగింంచిన
గురువుల మాటలను
గుంండెల్లోతుల్లో నిలుపుకొని
సువిశాల సుడిగుంండపు
సుంందర ప్రపంంచంంలోని
చిక్కులన్నింంటిని సక్కజేసి
సుకమయ జీవితాన్ని సాగింంచు
సుస్తిర లక్షాన్ని స్తాపింంచు
అరుదైైన అపురూప బాల్యంంలో
స్నేహంం మిగిల్చిన తీయని
 అనుభవాలను నెమరేసుకుంంటూ
ఆశయ సాధనకైై అడుగులు వేస్తూ
ఆనంందంంగా సాగిపో
ఈ వీడ్కొలును వేడుకోలుగ
అనునిత్యంం మలుచుకో
అంంచలంంచలుగ యెదుగుతూ
ఆనంందంంగా సాగిపో . . !

                     -పచ్చిమట్ల రాజశేఖర్

Friday, December 16, 2016

మలయమారుతంం

సృృష్టిలోని బంందాల్లో
సుంందరమైైనది స్నేహంం
పచ్చని ప్రకృృతి లో
నులి వెచ్చని పరిమళంం స్నేహంం
మంండుటెంండలో
మలయమారుతంం స్నేహంం
ఎడారి పయనంంలో
ఎదురైైన ఒయాసిస్సు స్నేహంం
సుదీర్ఝ జీవన యానంంలో
సుస్తిర సుమధుర స్పర్శ స్నేహంం
అలసిన యెదల
వ్యధల ఆవిష్కరణ రూపంం స్నేహంం
అంందరినీ బంంధింంచే
ఆత్మీయాలింంగనంం స్నేహంం
అరుదైైన.....
అసలైైన బంంధంం స్నేహంం

                - పచ్చిమట్ల రాజశేఖర్

Thursday, December 15, 2016

నిచ్చెన

తల్లి ఒడిలోని తలిరాకు బిడ్డను
ముద్దులాడి మురిసిపోక
తన వేలిని ఊతంగా
లేవదీసి
నిలువగలననే భరోసా నిచ్చీ
బుడి బుడి అడుగులతో
నడకలు నేర్పే బాధ్యత నాన్న

నీలోని యెదుగుదలకు
తాను మెట్లుగా నిలిచి
నిరంతరం వెన్నంటి ఉంటూ
నీవడిగిన ప్రతీది అందించే
గాంభీర్యం మాటున
 దాగిన ప్రేమే నాన్న

అనుభవాలు పాఠాలుగ అందించి
అనునిత్యం ఆదర్శం నిలిచి
కఠినంగా కనిపించే
మందలిం వెనుక మార్ధవం నాన్న

మనిషిని మహాత్ముడిని చేసి
సమాజానికందించుటకు
అను నిత్యం శ్రమిస్తూ
ఓపికగా నిలిచే సహనమూర్తి నాన్న

బొమ్మను బ్రహ్మగ మల్చిన శిల్పి నాన్న
అమ్మకు బ్రహ్మకు నడుమ నిచ్చెన నాన్న
                     -పచ్చిమట్ల రాజశేఖర్


Wednesday, December 14, 2016

మరల రానిది

నీటిలోని అలలైై
నిరంంతరంం కదలాడుతూ
నింంగిలోని తారలైై
మిణుగురులైై తళుకులీనుతూ
అనునిత్యంం ఆనంందోత్సాహంంతో
హాయిగా నవ్వుకునే
నిష్కాపట్యపుహృృదయంం
నిర్మల జీవన మచ్చుతునక బాల్యంం

నిరంంతర చేష్టలతో
నిరాటంంకపు ఆటపాటలతో
అంందరికి హాయిని పంంచే
ఆ బాల్యంం అపురూపంం

పొద్దువొడిసినప్పటినుంంచి
పొద్దుగూకేదాక
అలుపెరుగక ఆటలాడి
సేదబాయికాడ జేరి
బుడ బుడ తానంంజేసి
బువ్వ దిని
ఆదమరచి హాయిగ నిద్రింంచే
ఆ బాల్యంం అమోఘంం

తోటివారితోని తోబుట్టువులతోని
ఆటపాటల మాటున
ఆలోచనలకు పదునుపెట్టి
అంంతర్గత కౌౌశలాల
నప్రయత్నంంగ వెలికి తీసి
భావి జీవితానికి బాటలు వేసిన
ఆ బాల్యంం అనిర్వచనీయంం

దాగుడు మూతలలోన దాగిన వెతుకులాట
గురిజూసి గోటిని కొట్టడంంలోని ఏకాగ్రత
చింంతచెట్టు కింంద చిర్రగోనె జోకుడు
చిన్న చిన్న కొమ్మలెక్కి కోతికొమ్మ లాడుడు
మోటబాయిల మునిగి కోడిపుంంజు లాడుడు
చిన్న చిన్న ఆటలల్ల చిత్రమైైన కౌౌశలాలు
ఏగురువు నేర్పలేనివి!
ఎన్నటికీ మరువలేనివి!

అవ్వ నెడబాసిన ప్పటి నుంండి
అన్న చేయివట్టి బడికోయె దాక
సోపతిగాల్లతోని
అల్లరిఅరుపుల ఝరులైై
చిరునవ్వుల నెలవులైై
ఆనంందానికి ఆలవాలమైై
అమృృతానుభూతులు నింంపిన
ఆనాటి ఆ బాల్యంం
         మరువలేనిది
         మరల రానిది

                 

Tuesday, December 6, 2016

నీ లోని నేను

అనునిత్యంం నీ జ్ఞాపకాల
అలలపైై ఓలలాడుతుంంటాను
నీలోని ప్రశాంంతతను
నింండార వీక్షిస్తూ నిరీక్షిస్తుంంటాను
        నదిలా హొయలొలుకుతూ
        నింంపాదిగా సాగే నీ గమనానికి
       అడ్డుపడిన గుంండునయి నిలిచి
      నీలోని గలగలలు వెలికి తీస్తుంంటాను
మౌౌనాలంంకారపు నీ వదనంంలో
చిరుదరహాసంం చిగురింంపజేస్తాను
స్నేహానికి చేయంందింంచి
ఆప్యాయతకుఆలవాలమైై
నీ ఊహలకు ఊతమిచ్చి
విహంంగమైై విహరింంప జేస్తాను